தமிழ் எங்கள் தமிழ்! (1)

கதிரே உலகின் கருப்பை; தமிழே
முதிர்மொழிக் கெல்லாம் முதல்!

முதலாந் தமிழை மொழிக! உளதோ
அதனிற் சிறந்த அமிழ்து!

அமிழ்தினும் ஆன்ற அருமை உடைத்து
தமிழினும் உண்டோ தலை!

தலையே உடலின் தலைமை; தமிழே
உலகின் மொழிகட்(கு) உயிர்!

உயிராம் உயர்தமிழ் ஓம்புக; அன்றேல்
உயிரை மயிர்போல் உதிர்!

உதிக்கும் அறிவும்; உயர்தமிழை ஓம்ப
மதிக்கும் உலகும் மகிழ்ந்து!

மகிழப்பா! மார்தட்டு; மாண்தமிழ்கா; இன்றேல்
இகழப்பா; தீர்ப்பாய் இடர்!

இடர்வரின் வீழ்த்தி எழுவாள்; தமிழாம்
மடவரல் என்பேன் மலைத்து!

மலைப்பே மிகினும் மலையாதச் செய்யிற்
களைகள் களைதல் கடன்!

கடமை; தமிழைக் கடைபிடி; இன்றேல்
மடமை; புதராம் மனம்!

அகரம் அமுதா

குழுமத்தில் வந்து குதி!

அன்புடன் குழுமத்தில் உள்ள ஓரிழையான "வெண்பா விலாஸ்" கொடுத்த "குழுமத்தில் வந்து குதி"  என்ற ஈற்றடிக்கு நான் எழுதியது.

"அன்புடன்" என்றுபேர்கொண் டார்த்து நடைபோட்டு
விண்மண் வியக்க விரியிணையத் -தின்பால்
உழுவத்தின் நேர்தன் உழைப்பால் உயரும்
குழுமத்தில் வந்து குதி!

எழுமீற்றுச் சீர்க்கே எழிலார்"பா" தன்னைப்
பழுதின்றிப் பாடுகிற பண்போ -டொழுக்க
விழுப்பத்தில் தேர்ந்து விளங்கும்நம் வெண்பாக்
குழுமத்தில் வந்து குதி!

அகரம்.அமுதா

ஈற்றடி இந்தா எழுது!

சாற்றடி நான்கிலும் சத்துள்ள நற்கருத்தை
ஏற்றடி என்பேனே என்தங்காய்! -ஆற்றடி
மாற்றடி ஏழை மனத்துயரை வெண்பாவின்
ஈற்றடி இந்தா எழுது!

குறிப்பு:-

"வெண்பாவால் ஏழை மனத்துயரை ஆற்றவும் மாற்றவும் செய்க" என்று கொண்டுகூட்டிப் பொருள் கொள்க.

அகரம்.அமுதா

பாட்டிற்கு ஒரு கோட்டை!

ஏடெடுத்து மக்கள் இடர்தீர் வகைபாடிப்
பீடெடுத்து நின்றான் பிறந்து!

கதைக்கும் பொருந்தும் கருத்திட் டிழிந்தோர்
பதைக்கும் கவிசெய்தான் பார்த்து!

மூடப் பழக்கம்முன் னேற்றத் தடையென்றுச்
சாடிச்சாக் காடீந்தான் சார்ந்து!

கடமையைக் கூடஅருங் காதலிற் சொன்னான்
மடமையை ஏறி மிதித்து!

திரைப்பாட்டிற் சுந்தரம்பொற் சின்னஞ் சிறார்க்கும்
உரைப்பாட்டுச் செய்தார்யார் ஒப்பு!

எதுவுடைமை என்றே அறியா தவர்க்கும்
பொதுவுடைமை சொன்னான் புரிந்து!

சின்ன வயதெனினும் செய்து திரைக்கீந்த
சின்னூறு பாட்டுஞ் சிறப்பு!

நாட்டிற் கொருகோட்டை நல்லரசு சுந்தரமே
பாட்டிற் கொருகோட்டை பார்!

அகரம் அமுதா

அன்பீர்க்குத் தாக்கியதால் ஆங்கு!

மெய்போய் துளைத்திட்ட வில்லம்பால் தன்மகவும்
எய்போல் கிடக்குதென்(று) ஏற்றினாள் -ஐயமற
அன்னையவள் கூறுவமை ஆகினேன் ஐய!உம்
அன்பீர்க்குத் தாக்கியதால் ஆங்கு!

அகரம்.அமுதா

அவள்!

மயில்நடை கற்க மரமடக்கம் கற்கக்
குயிலோ எனில்தேன் குரலே -பயில
முகில்வண்ணம் வேண்டி முறையிட மன்றல்
அகில்வேண்டி நிற்கும் அணங்கு!

அகரம்.அமுதா

சொன்னது நீதானா சொல்!

மௌனத்தால் கொன்றென்னை மௌனத்தால் வென்றென்னை
மௌனத்தால் நம்காதல் வாழவைத்தாய் -மௌனத்தால்
சொன்ன மொழிமாற்றித் தோகை உனைமறக்கச்
சொன்னவள் நீதானா சொல்!

அகரம்.அமுதா

உள்ளிருள் நீக்கும் ஒளி!

அடிதோய் இருளை அகற்றா விளக்கைக்
கடிதேற்றி வைப்பதனால் கங்குல் -மடிந்திடுமோ?
நள்ளிருள் நீக்குவது ஞாயிறாம்; தீங்குறளே
உள்ளிருள் நீக்கும் ஒளி!

அல்வழி நீக்கும் அறிவுசால் நல்வழியும்
இல்வழி வீடருளும் இன்குறளும் -சொல்வழி
தொல்லை பலநீக்குந் தொன்னூலாம் நாலடியும்
உள்ளிருள் நீக்கும் ஒளி!

தன்னை வருத்தித் தவங்கிடந்து பெற்றெடுத்து
உன்னை மடிசுமந்(து) ஓம்பிவளா் -தந்தையவா்
சொல்லுக் கிணையுண்டோ? தொல்லுலகில் வேறுண்டோ
உள்ளிருள் நீக்கும் ஒளி?

அகரம் அமுதா

இட்டவடி நோவும் அவட்கு!

சீர்பதி னைந்தும் அகவையாம் சேர்மோனை
மாராம் வழங்கெதுகை பின்னழகே நேர்தனிச்சீர்
கட்டழகுக் கூந்தல் கருதுதளை தட்டிவிடின்
இட்டவடி நோவும் அவட்கு!

நூலாடை யால்மேனி நோகும் எனத்தெரிந்தே
பாலாடை கட்டிவிட்டுப் பார்த்திருத்தேன்! -பாலாடை
பட்டவிடம் நோகப் பரப்பியப்பூ மெத்தையிலே
இட்டவடி நோகும் இவட்கு!

அகரம் அமுதா

உழவின்றி உய்யா துலகு (2)!

கொஞ்சமும் நீரைக் கொடார்கரு நாடகத்தார்;
தஞ்சைநிலம் எல்லாம் தரிசாகிப் -பஞ்சம்
எழுந்தாடக் கண்டபின்னும் ஏமாந் திருந்தால்
உழவின்றி உய்யா துலகு!

பற்றாக் குறையென்றே பஞ்சப்பண் பாடுகிறார்;
முற்றாக நீரை முடக்குகிறார்; -அற்றார்
புழங்கவும்* நீர்வழங்கார் போக்கால் வயல்காய்ந்
துழவின்றி உய்யா துலகு!

வழங்கும் மனமின்றி வைத்ததனைக் காத்துப்
புழங்கும்* வகையறியாப் புல்லர் -முழக்கம்
பழுதன்றி வேறில்லை பாரதமே! காண்பாய்
உழவின்றி உய்யா துலகு!

வியலாய்* முகில்வழங்கும் நீரை வழங்க
வியலா தெனமறுப்பார் வீணர் -வயற்குக்
கொழுநீரும்* இன்றேல் கொழுவூண்றிக் கீறும்
உழவின்றி உய்யா துலகு!

புழங்குதல் -கையாளுதல்; வியல் -மிகுதி; கொழுநீர் -பெருகும் நீர்

அகரம் அமுதா