பகடி வெண்பா!

 

தனிமரமே! உந்தன்

தனிமை அகற்ற

கனிவனமே வாய்த்த

கதைசொல்! – இனிமைமிகு

வண்ண முகம்கண்டேன்;

மையலுற்றேன்; என்போலும்

பெண்ணவளும் பெற்றாள்

பிணி! (1)

 

மாவதை செய்யும்

மதன்அம்பில் தப்பிக்கத்

தேவதை உன்னையே

தேர்ந்தனளோ? – பூவமளிப்

போர்க்குப் பொருந்தும்

பொலிவின‍ன் என்றேதான்

பார்த்துடன் பட்டாள்

பசித்து! (2)

 

எண்ணம் உரைக்க

எளிதில் உணர்த்திட

மண்ணில்வாய்ப் பேச்சுக்கு

மாற்றுண்டோ? – கண்மொழி

கற்றுத் தெளிந்தால்

கதைஅளக்கும் வாய்ப்பேச்சு

வெற்றுப் பகட்டென்பாய்

வெந்து! (3)

 

நின்றுதான் பேசிமிக

நெஞ்சம் உணர்த்துதல்

ஒன்றுதான் கண்ணின்

உயர்வாமோ? – நன்றுகேள்!

ஐம்புலனில் கட்புலனே

போய்த்தீண்டி இன்புநல்கும்

மொய்ம்புடைய(து) என்பேன்

முனைந்து! (4)

 

உரியமொழி பேசி

உணர்த்தற் குரிய

கரியவிழிக்(கு) இன்னோர்

கவின்சொல்! – உரியவரைத்

தன்னுள்ளே வைத்துத்

தனதேக்கம் தீர்க்குமே

அன்னியர் காணாத

வாறு! (5)

 

இல்லாள் உடன்நீ

இணைந்திடும் வேளையில்

நல்லாள் நயனமிடும்

கட்டளைசொல்? – பொல்லா

மதனம்பு பாய்ந்தெனக்கு

மையல் வழங்க

மதனுக்கிம் மங்கை

விழி! (6)

 

என்றுமில்லாப் பேருவகை

இன்றுநீ கொண்டவகை

ஒன்று விடாமல்

உரைப்பாயோ? – இன்றுவரை

கொல்லரவம் போலென்னைக்

கும்மிருட்டு கொன்றதுபோய்

நல்லுறவும் வந்த

நயப்பு! (7)

 

நெருநல் வரைநீ

நிதமும் அடைந்த

வெருவல் தனித்தா

விலகும்? – புருவப்

பெருவில் அணங்கின்

மருவில் எனைக்கண்(டு)

உருவில் அனங்கன்

உடன்! (8)

 

பதமெடுத்து நெஞ்சம்

படபடக்கப் பாவை

முதலிரவில் உன்முன்

முகிழ்ந்தால்? – இதமுடன்

தொட்டமர்த்தித் தோகை

துடியிடை மீதொருகை

இட்டமர்த்திக் காண்பேன்

இதம்! (9)

 

மென்முறைக்கே ஒக்கல்

ஒடியுமெனில் வேட்கையினால்

வன்முறைக்கோ நீயங்கு

வித்திடுவாய்? – நன்முறையே

அவ்விரண்டும் கட்டில்

அமர்க்களத்தில் என்றவளின்

செவ்விதழே செப்பும்

சிலிர்த்து! (10)

 

தாள்விழும் காரிகையைத்

தாங்கிப் பிடித்துஅவள்

தோள்விழத் தானோ

துடிதுடிப்பாய்? – மூள்கின்ற

மோக நெருப்பணைக்க

முன்வரும் நேரிழையாள்

தாகத் தவிப்படக்கத்

தான்! (11)

 

பொசுக்கென்(று) அணைக்கப்

புகுவாயேல் தோகை

விசுக்கென்(று) அகலாளோ

விள்ளாய்? – விசும்பா(து)

அகல்வாளை வாரி

அணைக்க இசைவாள்

நிகழ‍உள்ள இன்பம்

நினைந்து! (12)

 

பூவைக் குரலெடுத்துப்

பூவைக் குழல்முடிந்த

பூவை பொறென்றால்

பொறுப்பாயோ? – கோவையிதழ்

வாயோடு வாய்வைத்து

வாங்க வழங்குவாள்

தீயோடும் நெஞ்சம்

தெரிந்து! (13)

 

மச்சம் சிவந்தாளின்

மஞ்சள் முகத்தாளின்

கச்சம் களையக்

கருதுவதேன்? – அச்சடித்த

உச்சி நிலாத்தன்

உருவை இரண்டாக்கிக்

கச்சையிலா வைகுதெனக்

கண்டு! (14)

 

தலையணை ஆங்கே

தனிக்கிடக்கப் பாவை

முலையணை மீதோஉன்

மோகம்? - நிலையணை

ஈதெனக் கண்டேன்;

இன்பம் பயத்தலால்

தோதெனக் கொள்வேன்

துடித்து! (15)

 

கச்சில் அமைந்த

கனிமேல் கருத்தமைத்து

மிச்சில் வடித்தல்

மிகையன்றோ? – முச்சில்

புடைத்தரிசி அட்டுதலால்

புத்தடிசில் ஆதல்

படைத்துவிடத் தானே

பசிக்கு! (16)

 

தட்டில் கனியிருக்கத்

தள்ளித் தனிவைத்துக்

கட்டில் கனிமீதே

காதல்ஏன்? - மட்டில்

சுவையாவும் மங்கை

சுகந்தஉடல் தன்னில்

குவையாகி நிற்றல்

குறித்து! (17)

 

மங்கையின் தேன்குடமே

மையல் தனைப்போக்கும்;

அங்கையில் பால்சொம்பும்

ஆங்கெதற்கோ? – கொங்கையின்

தேறல் தெவிட்டாது;

தீம்பால் தெவிட்டுமதைக்

கூறல் பொருட்டெனக்

கொள்! (18)

 

கட்டிலில் நீயிருக்கக்

கன்னி அருகிருக்கத்

தொட்டணைக்க நாணம்

துணையாமோ? - மொட்டுவிடும்

ஆசைக்குத் தோதாக

ஆங்கு வழிவிட்டுப்

பூசைக்கும் தூதாகும்

போய்! (19)

 

விரகம் ஒருபக்கம்

வெட்கமொரு பக்கம்

கரகம் எடுத்தாடக்

கண்டால்? – விரகத்தால்

வெட்கம் வகிர்ந்து

விடியும் வரைஅவளின்

உட்குச் செகுப்பேன்

உவந்து! (20)

 

கால்நிலா நெற்றி,முக்

கால்நிலா கன்ன(ம்),முகம்

பால்நிலா என்றே

பகர்வாயோ? - தால்நில்லா(து)

அங்கவளின் அங்க

அழகை வருணிக்க

இங்குவந்து வாய்த்த(து)

எனக்கு! (21)

 

பாய்ச்சல்காட் டாதுபோய்ப்

பண்பாய் மிகுவிரகக்

காய்ச்சல் தணிக்கக்

கடவாயோ? - மேய்ச்சலுக்கு

நன்னிலம் கிட்டின்

நனிமேயும் பெற்றம்போல்

என்னிலையும் ஆதல்

இயல்பு! (22)

 

ஆய கலைஅனைத்தும்

அத்துப் படிதானோ?

ஏயமறக் கற்ற(து)

எவளிடமோ? – நேயனே!

ஆய கலைகளுள்

ஆலிங் கனமுமொன்றே;

ஆயவில்லை அஃதுள்

அமிழ்ந்து! (23)

 

கல்லாக் கலவியைநீ

கற்றவன்போல் கற்பிக்க

நல்லாளை நாடும்

நயம்நவில்! – இல்லாள்

துணைகொண்டே கற்கத்

துணிதல் மரபாம்;

இணைகண்டே இன்புறுதல்

ஏற்பு! (24)

 

கூடல் பொழுதில்

கொடியிடை மீதேஉன்

தேடல் எதுவோ?

தெரிந்துசொல்! – ஏடல்

எதுவான போதும்

இருவர்க்கும் இன்பம்

பொதுவாதல் ஒன்றே

புகழ்! (25)

 

இனம்காணா இன்பம்

இருமடங்கு ஆதல்

மனத்துணர்ந்து மாது

மருண்டால்? – தனம்கொண்ட

கோதை அவளுக்குக்

கூறுவேன், மன்மதன்

வாதைக்(கு) அதுவே

மருந்து! (26)

 

இட்டவளை இற்றுவிழ

நின்கையால் மெட்டிப்பெற்(று)

இட்டவளைக் கேள்!என்றால்

என்கேட்பாய்? – மொட்டவளைப்

பூமணைமேல் வைத்துப்

புதுத்தாலி கட்டிய‍இம்

மாமனைமேல் வாங்கென்பேன்

வந்து! (27)

 

மழலை மொழிபேசும்

மங்கை அவட்கோர்

மழலை வழங்க

மனமோ? – மழலைச்சொல்

கேட்டல் செவிக்கின்பம்

தீண்டல் உடற்கின்பம்

வேட்டல் இலார்யார்?

விளம்பு! (28)

 

நூலிடை என்றே

நுவலரிய நுண்ணிடை

சாலிடை ஆவதில்

சம்மதமோ? – நூலுடை

கொண்டு மறைத்தமு(து)

ஊட்ட மழலைபெறல்

பெண்ணாய்ப் பிறந்தோர்க்குப்

பேறு! (29)

 

பதினாறும் பெற்றுப்

பெருவாழ்வு வாழ்க!

மதிவதன கோதைமண

வாளா! - அதிகமெனை

வாழ்த்திமன தார

வழியனுப்பும் நீயுமென்போல்

வாழ்க!துணை தேடி

மகிழ்ந்து! (30)