காலைமணி பத்திருக்கும்

கம்பன் துயில்கலைந்தான்

சோலை இருள்நீக்கும்

சூரியன்போல்... - காலைக்

கடன்முடிக்க எத்தனிக்கக்

கத்திய'கை பேசி'

உடனெடுத்தான் ஐயத்

துடன்!

எதிர்முனையில் யோரோ

இசையமைப் பாளன்

அதிமென் குரலில்

அழைத்தான் - "புதியதோர்

பாடல் இசைசமைப்போம்

பாடெ"னுமுன் பாடினான்

தேடல்யா தென்று

தெரிந்து!

இம்மெனும் முன்காள

மேகம் இயம்பியதை

அம்மெனும் முன்னே

அருளியதை - உம்மெனுமுன்

பாடல் விளம்பியதைப்

பார்த்ததார்? யான்பார்த்தேன்

மாடத்தே நாகையில்

வைத்து!

சொல்லுகிறான் கம்பன்;

சுதிபிடிக்க மாட்டா வாய்

மெல்லுகிறான் அவ்விசை

மேதை தன் - வல்விரலால்

மீட்டுகிறான் கின்னரத்தை;

மீட்டியதை மாற்றிப்பின்

கூட்டுகிறான் வேறோர்

குறிப்பு!

கின்னரம் - கின்னரப்பெட்டி (பியானோ).

நகைவண்டி ஓட்டுகிற

நம்கம்பன் காற்றில்

புகைவண்டி ஓட்டுகிற

போதே - தொகைவண்டி

ஓட்டிவரும் சந்தப்பா

ஓசை பிடிப்பதற்குள்

வாட்டுகிறான் போட்டே

வரி!

எதைத்தான் எடுக்க?

எதைவிடுக்க என்றே

பதைத்தான் இசைஅமைக்கும்

பாணன்; - அதைத்தான்இந்

நாரத நல்லமுதன்

நாரதம் ஏற்றியே

பூரண மாயுடைத்தேன்

போட்டு!

குறிப்பொன்றும் சொல்லாமல்

குத்து மதிப்பாய்ப்

பொறிப்பதேன் வெண்பாவென்

போர்க்காய் - அறிவிப்பேன்

யான்பெற்ற அண்ணனவன்

யார்யார்க்கும் அன்பனவன்

தான்சின்னக் கண்ணதா

சன்!

 கானா இசைகேட்க

காலன் அழைப்புவிடப்

போனார்நம் தேவா

புறப்பட்டே; - ஆனாலும்

வாழ்வார் நமதிடையே

வார்த்தபல தேனிசையால்

ஆழ்வார்நா யன்மார்போல்

ஆர்த்து!

 வாக்கியழந்தோன் போராட

வந்துநிற்க வில்லை;சில

போக்கிரிகள் போல்வெகுண்டு

பொங்கவில்லை; - நீக்கியதில்

பாதிபேர் நாட்டிலில்லை;

பாதி உலகிலில்லை;

ஏதிதையும் ஏற்பார்

இலை!?

ஏது - ஏன்.

 முற்போக்கு முண்டமே!

முத்தக் குமரா!நீ

கற்றவனா? காமக்

கழிசடையா? - தற்போக்கில்

சென்ற அபலையைஉன்

செக்ஸ்வலை யில்வீழ்த்தி

இன்று புரிந்ததுமேன்

ஏய்ப்பு!?

9 அக்டோபர் 2026

பூங்கா!

 

பூங்கா!

 

நகரத் திரையே

சுவர்க்கம் போலே

நகரத் திடையே பூங்காக்கள் – அதில்

சிரிக்கும் பூக்களைத்

திருடா திருக்கத்

திறனுடன் காக்கும் கூர்க்காக்கள்

 

சின்னப் பூக்கள்

சிரிக்கும் அழகில்

சிந்தும் தேனின் சுவைகண்டு – மிக‍க்

கன்னம் வைத்துக்

கவின்மலர்த் தேனைக்

கவர்ந்து போகுது பொன்வண்டு

 

திங்கள் தவழும்

தென்றல் உலவும்

சிவந்த மாலைப் பொழுதினிலே – மணம்

தங்கள் பூங்கா

தன்னைச் சார்ந்து

தங்கிக் களிப்பார் தனிமையிலே

 

விரித்த பாய்போல்

விளங்கும் பாதை

விளிம்பில் இருக்கை நிறைந்திருக்கும் – அதில்

இருக்கும் மனம்விடுத்து

இடையிடை மறைவில்

இருக்கும் வகையால் உளம்களிக்கும்

 

அமைதி தேடி

அலையும் கூட்டம்

அமர்ந்து பொழுதைக் கழிக்கிறது – அதில்

அமைதி தேட

அமைத்த பூங்கா

அமைதி இழந்து தவிக்கிறது

 

மாலை வந்தால்

மக்கள் வந்து

மலிவார் அமைதி பறிபோகும் – சிலர்

மாலை வந்தால்

மனத்துயர் விடுத்து

மறுபடிக் கிளம்ப இரவாகும்

 

பின்னல் தலையில்

பிஞ்சுப் பூக்கள்

பிறங்கப் பூங்கா சிரிக்கிறது – கவின்

புன்னகை சிந்தும்

பூக்களை மெல்லப்

பூவிரல் நாடிப் பறிக்கிறது

 

சிரித்து மகிழ்ந்து

சிலபொழு திருந்து

செல்லவே சிலபேர் வருகின்றார் – உளம்

வருத்தும் நினைவின்

வளர்முளை கிள்ளி

மறக்கச் சிலபேர் வருகின்றார்

 

போகாப் பொழுதைப்

போக்கித் தொலைக்கப்

பூங்கா சேரும் சிலருண்டு – உடல்

வாகாய் விளங்க

வடிநற் காற்று

வாங்க வருவார் சிலருண்டு!

 

முந்தியை விரித்து

மூலையில் படுத்து

மூழ்கிடும் கனவில் ஒருகூட்டம் – அட

குந்திய இடத்தில்

கொஞ்சிக் குலவிக்

குடித்தனம் நடத்தும் ஒருகூட்டம்!

 

ஒவ்வொரு மரமும்

ஒவ்வொரு கல்லென

உணர்ந்து மரச்சிலை அவர்வடித்தால் – அதில்

அவ்வவர் துணையொடு

அண்டிக் களித்து

அனைத்துக் கலைகளும் இவர்படிப்பார்!

 

கொணர்ந்த பொருளைக்

குதப்பித் தின்று

குப்பை ஆக்கச் சிலர்வருவார் – மலர்

மணக்கும் பூங்கா

மணத்தைக் குளைக்க

வாயில் புகையொடு சிலர்வருவார்!

 

நகைக்கும் பூங்கா

நாடி மகிழ்ந்து

நடையைக் கட்டல் பீடாகும் – சுருள்

புகைக்கும் அரங்கெனப்

புகைத்தால் பூங்கா

புகழ்தனை இழந்து காடாகும்!

 

விழுப்ப மெல்லாம்

விளங்கும் ஒழுக்கம்

வீரிட் டழுவுது பூங்காவில் – இந்த

ஒழுக்கக் குறைகள்

ஒழிந்து விழுப்பம்

உயர்ந்து விளங்க யார்காவல்?

 

சீருடை அணிந்த

சிறார்கள் போலே

சிரிக்கும் பூங்கா வெடிக்கிறது – பெரும்

பேருடை தன்னின்

பெரும்புகழ் குறைத்தல்

பிழையெனச் சாடி முடிக்கிறது!

 நானா படேகர்

நமைவிட்டுப் போய்விட்டார்

வானாள வேண்டி

மரணித்துத் - தானாண்ட

இந்திசினி மாவுக்(கு)

இவர்போல் ஒருநடிகர்

எந்தநாள் வாய்ப்பர்

இனி?

 

ஆளாதே என்றே அகற்றினோம் அன்றிநீ

வாழாதே என்றா வசவினோம்? - மாளாது

மீண்டு திருமண மேடைகளில் ஒப்பாரி

ஆண்டு குமைக அகம்!

 

செத்துத் தொலையாமல் சேம‍மாய் வீடுவந்து

குத்துக்கல் போல்ஓரம் குந்தாமல் – த‍த்திஅங்கிள்

கல்யாண மேடைகளில் கண்ணீர் வடித்திடுக

பல்லாண்டு காலம் பறந்து!

 

கடை உரிமையாளர் கூற்று

 

பிள்ளையார் செய்த பிரியாணி சாப்பிட்டால்

உள்ளபடி நோயெல்லாம் ஓடிவிடும்; – வெள்ளம்போல்

ஆனந்தம் உண்ணாகும்; ஆபத்து நீங்கிவிடும்;

வானமுனக் காகும் வசம்!

 

பாலும் தெளிதேனும் பாகும் பருப்புமிவை

நாலும் கலந்துணும்வி நாயகர் – மேலும்

சதுர்த்திக்குச் சம்பா பிரியாணி தந்தார்

ஒதுக்காமல் நீகுந்தி உண்!

 

பக்தர்:-

 

ஒத்தப்பா! ஓரம் ஒதுங்கப்பா! இப்படியா

மத்தியில் நின்று வழிமறிப்பாய்? – மத்தவங்க

முந்திப்போய் சாமி முகம்காண வேண்டாமா?

ந‍ந்திபோல் நில்லாய்; நகர்!

 

முன்னாள் அமைச்சரெனில் மூலவர் ஓடிவந்து

தன்னாலே காட்சி தருவாரா? – பின்னால்போய்

மக்கள் வரிசையிலே வந்து தரிசனம்செய்;

அக்கப்போர் பண்ணா(து) அகல்!

 

சேகர் பாபு:-

 

வக்கத் தவனெல்லாம் வம்புக் கிழுத்திங்கு

நிக்காதே சீக்கிரம் நீங்குன்றான்; – சிக்கல்மேல்

சிக்கலைத் தாங்கி சிவனேன்னு நான்நின்றால்

நக்கலாச் சொல்றான், ‘நகர்!’

 

முன்னாள் அமைச்சென்றும் முன்கோபக் காரனென்றும்

சொன்னாலும் கூட சுருக்கென்று - பின்னால்

பிசாசைப்போல் வந்து பிராண்டிவிட் டென்னை

அசால்ட்டாச் சொல்றான், ‘அகல்!’

 

அகரம் அமுதன்

பெண்பார்க்கப் போனாயே போவார் வருவார்தம்

கண்பார்க்கு மாறுநற் கட்டழகோ – நண்பா!உன்

எண்ணத்தில் அந்நேரம் ஏற்பட்ட சிந்தனையை

வெண்பாவில் வைப்பாய் விரைந்து!

 

வரதன்

போதை விழிகண்டேன் பொற்கலைகள் கட்டழகில்

பாதை மறந்தேன் பருவமகள் –பேதையுளம்

மட்டும் புரியா மயக்கத்தில் ஆழ்த்தியெனைச்

சுட்டாள் அதுவும் சுகம்!

 

அகரம் அமுதன்

சுகப்போதை தந்து துயில்மறக்கப் பண்ணி

அகத்தைக் களவாண் டவளின் –தகவுரு

மாநிறமோ மால்நிறமோ மங்கை இதழ்சுவைக்கத்

தேனுறுமோ சொல்க தெளிந்து!

 

வரதன்

தெரிந்த நிறமெல்லாம் தீயணைத்த வண்ணம்;

புரியா துழல்கின்றேன் பொன்எண்ணம் –அறிந்ததைச்

சொல்லத் துடிக்கின்ற சொர்க்கமகள் கண்பார்த்து

அள்ளத் துடிக்கின்றேன் ஆம்!

2017