செவ்வாய், 17 நவம்பர், 2026

 

ஜோலி கவிதையெனச் சொன்னவன் பாரதி;

ஜாலியாய்ப் பாட்டிசைத்தான் வாலி;நீர் – போலியென

வேலியிட லாமா விலாசம் உரைக்காமல்

நீலிக்கண் ணீரிலே நின்று!?

 

அனாயாச மாக அசரா(து) அடிப்பேன்

சுனாமியி லேயே சுவிம்மிங்; – பினாமி

எனக்குக் குபேரன்; எலான்மஸ்க்கும் கூட

எனக்குக் குசேலனே இங்கு!

வாலிப வாலிக்கென் வாழ்த்து!

 


 

 

ஜாலிசுச்சு வேஷனோ ஜல்சாத் திரைப்பாட்டோ

‘வாலியைக் கூப்பிட்டு வா!’வென்னும் – கோலிவுட்டின்

கில்லிநம் வாலியின்பேர் கேட்ட நிமிடத்தில்

பெல்லிடான்ஸ் ஆடும்ஹார்ட் பீட்!

 

அஞ்சு தலைமுறைக்கும் ஐட்டம்சாங் தீட்டிமலர்

மஞ்சத்தில் ஆட்டுவித்தான் மானுடத்தைக் – கொஞ்சுதமிழ்

‘முக்காலா’ பாடி முனகலையும் பாடிவைத்த

இக்கால வாத்சா யன‍ன்!




 

காலைமணி பத்திருக்கும் கம்பன் துயில்களைந்தான்

சோலை இருள்நீக்கும் சூரியன்போல்... - காலைக்

கடன்முடிக்க எத்தனிக்கக் கத்திய'கை பேசி'

உடனெடுத்தான் ஐயத் துடன்!

 

எதிர்முனையில் யாரோ இசையமைப் பாளன்

அதிமென் குரலில் அழைத்தான் – ‘புதியதோர்

பாடல் இசைசமைப்போம் பாடெ’னுமுன் பாடினான்

தேடல்யா தென்று தெரிந்து!

 

இம்மெனும் முன்காள மேகம் இயம்பியதை

அம்மெனும் முன்னே அருளியதை - உம்மெனுமுன்

பாடல் விளம்பியதைப் பார்த்ததார்? யான்பார்த்தேன்

மாடத்தே நாகையில் வைத்து!

 

சொல்லுகிறான் கம்பன்; சுதிபிடிக்க மாட்டா வாய்

மெல்லுகிறான் அவ்விசை மேதை தன் - வல்விரலால்

மீட்டுகிறான் கின்னரத்தை; மீட்டியதை மாற்றிப்பின்

கூட்டுகிறான் வேறோர் குறிப்பு!

 

கின்னரம் – கின்னரப்பெட்டி (பியானோ). குறிப்பு – இசைக்குறிப்பு.

 

நகைவண்டி ஓட்டுகிற நம்கம்பன் காற்றில்

புகைவண்டி ஓட்டுகிற போதே - தொகைவண்டி

ஓட்டிவரும் சந்தப்பா ஓசை பிடிப்பதற்குள்

வாட்டுகிறான் போட்டே வரி!

 

எதைத்தான் எடுக்க? எதைவிடுக்க என்றே

பதைத்தான் இசைஅமைக்கும் பாணன்; - அதைத்தானே

நாரதம் ஏற்றிஇந் நல்லமுதன் வெண்பாவில்

பூரண மாயுடைத்தேன் போட்டு!

 

குறிப்பொன்றும் சொல்லாமல் குத்து மதிப்பாய்ப்

பொறிப்பதேன் வெண்பாவென் போர்க்காய் - அறிவிப்பேன்

யான்பெற்ற அண்ணனவன் யார்யார்க்கும் அன்பனவன்

தான்சின்னக் கண்ணதா சன்!

 

புதன், 28 அக்டோபர், 2026

 

டீட்டா சரவணன்:-

 

அன்றே கரூரில் அவனைவைத்துப் போட்டிருந்தால்

இன்றிந் நிலைவந்து இருக்குமா? - மன்பதையில்

ஊழல் புரிந்தநமக்கு ஊறு விளைவதெல்லாம்

வாழவிட்ட தால்தலை வா!

 

அன்பில் மகேஷ்:-

 

டீட்டா சரவணா! டேட்டா வழங்குகிறாய்;

பேட்டா செருப்பிப்போ பிய்ந்துவிடும்; - ஓட்டாண்டி

அப்பன் குதிருக்குள் அல்ல எனநீயே

இப்போ உளறுவதேன் இங்கு!?

 




செவ்வாய், 27 அக்டோபர், 2026

 

ஆழிதான் ஆங்கே அளவிலா நீர்பெற்றும்

சூழும் ந‍திநீர் துணைகொள்ளும் – ஆழப்

படித்தோம்யாம் என்றெண்ணிப் பற்றுவிடல் வேண்டாம்

படிக்கும் பழக்கத்தைப் பற்று!

 

வளமை; பெருவாழ்வு; வண்ணம் துளங்கும்

இளமை; குறைபடா இன்பம்; – அளவின்றி

மன்னும் புகழும் மதியும் மிகப்படைத்து

இன்றுபோல் என்றும் இரு!

ஞாயிறு, 25 அக்டோபர், 2026

வீணை விறகாச்சே...

 

வீணை விறகாச்சே...

 

ஈழத் தமிழச்சி இசைப்பிரியாவைக் காடையப் பேடிகள் கொடூரமான

முறையில் வன்புணர்ச்சி செய்து கொலைசெய்த காட்சிகள் சேனல் 4-ல்

ஒளிபரப்பானபோது இசைப்பிரியாவின் நிலையிலிருந்து எழுதப்பட்டது...

 

புலிகண்டால் வயிற்றினிலே

புளிகரைக்கும் சிங்களரே!

கிலிபிடித்து நிற்கின்ற

கிளியென்னைப் பிடித்தவரே!

 

சாவுக்கு அஞ்சிச்

சமராடும் துணிவின்றிப்

பூவுக்குக் குறிவைக்கும்

போர்த்தொழில் கற்றவரே!

 

ஆடை கிழித்தென்றன்

அங்கத்தை மொய்ப்பவரே!

பாடையில் ஏற்றும்முன்

பதம்பார்க்கத் துடிப்பவரே!

 

அம்மணமாய் எனையாக்கி

ஆனந்தம் கொள்பவரே!

அசிங்கத்தை அரங்கேற்ற

ஆரூடம் பார்ப்பவரே!

 

வெம்பியழும் எனைக்குதற

வெறிபிடித்து நிற்பவரே!

தேம்பியழும் எனைச்சிதைக்க

தினவெடுத்துச் சூழ்பவரே!

 

கைகள் இரண்டிருந்தும்

கைவிலங்கு பூட்டியதால்

மெய்மறைக்க முடியாமல்

மேனி கூசுகின்றேன்...

 

தேம்பி அழுதே

திரள்கின்ற கண்ணீரைத்

தேக்கி அதிலென்

தேகம் மறைக்கின்றேன்...

 

காற்றையே ஆடையாய்க்

கட்டப் பார்க்கின்றேன்...

கூற்றையே அழைத்தென்னைக்

கூட்டிப்போ என்கின்றேன்...

 

உங்களைப்போல் கூற்றிற்கும்

உள்ளம் கிடையாதோ?

மங்கை நான்தேடும்

மரணம்வரத் தடையாதோ?

 

எச்சில் இலையாகி

இழிந்துநான் போகும்முன்

எமனேறும் எருமையேனும்

எனைமுட்டிச் சாய்க்காதோ?

 

ஈசனோ புத்தனோ

ஏசுவோ அல்லாவோ

இச்சமயம் எனைக்காக்க

இங்குவரக் கூடாதோ?

 

பாஞ்சாலி துகிலிழக்கப்

பதறிய கண்ணனே!

ஏஞ்சாமி? துகிலிழந்த

எனக்குதவ மாட்டாயா?

 

புத்தனுக்குப் பயந்து

போயொளியப் பாக்குறியா?

குத்தமிழைப் பாரோடு

கூட்டுச்சேரப் போகிறியா?

 

எச்சில்கள் என்மேல்

இச்சை கொள்கிறதே...

ஈழப் புலித்தலைவா!

இதைத்தடுக்க வாராயா?

 

தமிழனாய்ப் பொறந்தால்

தப்பா? அதனினும்

தமிழச்சி யாய்ப்பொறந்தால்

தண்டனை கற்பழிப்பா?

 

இடுப்பிலே கொம்பு

முளைத்த விலங்குகள்

எதிரே வந்து

எனைமுட்டிச் சாய்க்கிறதே...

 

படுக்கைக்கு இழுக்கப்

பலகைகள் நீள்கையிலே

உடுக்கை இழந்தஎனக்கு

உதவவொரு கையிலையே...

 

உள்ளூர்த் தெய்வங்களோ

உலகத் தமிழர்களோ

உள்ளம் பதறலையே...

ஓடிவந்து தடுக்கலையே...

 

விரியன் பாம்பொன்று

விழுந்து கடிக்கிறதே...

சனியன் வந்தென்னைச்

சாப்பிட்டு முடிக்கிறதே...

 

கூவம் கரைகடந்து

கங்கையில் கலக்கிறதே...

பாவக் கடலெழுந்து

புண்ணியத்தை விழுங்கிடுதே...

 

இடியே வந்தென்றன்

மடியில் இறங்கிடுதே...

நொடியில் என்கற்பு

நோய்ப்பட்டு இறந்திடுதே...

 

கொடிய இருட்டொன்று

விடியலை மேய்கிறதே...

கடிய நச்சென்றன்

காயத்தில் பாய்கிறதே...

 

உயிரில்லை என்றாலும்

உடல்கிடந்து துடிக்கிறதே...

இதயம் துடிக்கவில்லை

துடிப்பதுபோல் நடிக்கிறதே...

 

தாயே! கண்ணகியே!

தமிழ்மதுரை எரித்தவளே!

திருகி முலையெறிந்து

தீயரைச் சரித்தவளே!

 

கலையிழந்து கற்பிழந்து

கதறுமெனக்கு உதவாயோ?

முலையெறிந்து ஊரெரிக்கும்

மருமத்தை உரைக்காயோ?

 

சொல்லால் சுடவும்என்

சொல்லுக்கு வலிவில்லை...

தள்ளி விடவும்என்

தேகத்தில் தெம்பில்லை...

 

கற்பெனும் திண்மையைக்

கறைபடியச் செய்பவரே!

அற்புதம் என்றனை

அற்பமாய்க் கொய்பவரே!

 

தட்டிக் கேட்கயெம்

தலைவன்வராக் காரணத்தால்

கட்டிப் போட்டென்னைக்

கற்பழிக்கும் காமுகரே!

 

பூமகள் என்றனைப்

புலிமகளா? என்பவரே!

கலைமகள் என்றன்

களையழித்துக் களிப்பவரே!

 

போட்டாப் போட்டியிட்டுப்

பூந்தேனைச் சுவைப்பவரே!

தோட்டா ஒன்றால்என்

உயிர்சுவைக்கக் கூடாதா?

 

போச்சு!எல் லாம்போச்சு!

போகலையே உயிர்மட்டும்...

ஆச்சு! பொறுத்தாச்சு!

அடங்கலையே இவர்கொட்டம்...

 

வீணையை விறகாக்கி

வெறிதீர்க்கும் வீணர்களா!

ஓவியத்தைச் சிதைச்சுத்தான்

ஊரையாளப் போறிகளா?

 

அழுக்கை என்மீது

அப்பிவிட்ட இழுதைகளா!

சுமையை என்மடியில்

இறக்கிவைத்த கழுதைகளா!

 

இன்னும் பசியெடுத்தால்

என்னோட பிணமிருக்கு...

கண்ணகிபோல் சினந்தெரிக்கக்

கற்புஇன்று துணையிருக்கு?

வட்டநிலாச் சுட்டவடு!

 

வட்டநிலாச் சுட்டவடு!

சிங்கை கவிச்சோலைக் கவியரங்கில் பரிசு பெற்ற கவிதை...

 

தென்றல்போல் என்சிந்தை

தீண்ட விழைகிறாள் - வண்ண

மின்னல்போல் விழிவிழுந்(து)

ஏனோ ஒளிகிறாள்!

 

பூமயங்கும் பூவிழிகள்

பேசு கின்றன - அதில்

பூமணமும் பாமணமும்

வீசு கின்றன!

 

பூங்காந்தள் விழிசொல்வது

என்ன மந்திரம் - என்னை

ஏகாந்தம் சூழ்ந்துகொள்ள

என்னக் காரணம்?

 

தென்றலெனத் தேடிவந்து

தீண்டும் நினைவுகள் - அது

கொண்டவுயிர் கொண்டுபோகும்

காலன் கயிறுகள்!

 

கண்ணயர்ந்து தூங்கையிலும்

கவிதை சொல்கிறேன் - நாளும்

உண்ணஅமர்ந்து உண்ணாமல்

எழுந்து கொள்கிறேன்!

 

சிந்தையுற்ற அன்னையெனைச்

சினந்து கொள்கிறாள் - கையில்

மந்திரித்த கயிறெடுத்துக்

கட்டி விடுகிறாள்!

 

மணிக்கட்டில் கயிறுஉறுத்த

வெட்டி எறிகிறேன் - அவள்

பொன்கூந்தல் குழலெடுத்துக்

கட்டிக் கொள்கிறேன்!

 

சிந்தையெலாம் நிறைந்தநிலா

தொலைந்து போனதே - இன்று

அந்தநிலா இன்னொருவன்

சொந்த மானதே!

 

வட்டநிலாச் சுட்டவடு

மறந்து பார்க்கிறேன் -அது

முடியவில்லை என்றபோது

இறந்து பார்க்கிறேன்!

 

முத்துநகர் மூச்சுமுட்ட

மொத்தக்காத்தும் நச்சுசொட்ட

குத்துயிரா நாங்க வாழுறோம்! - அட

செத்துச்செத்து நாளும் வீழுறோம்!

 

உப்புநகர் நாசமாச்சு

ஊத்துத்தண்ணீர் பாழாப்போச்சு

நாதியத்த நாங்க நோகுறோம்! – ஆலை

நச்சுக்கக்க நாளும் சாகுறோம்!

 

புள்ளைக்குட்டி நோயில்விழ

பெத்தவங்க பாயில்விழ

நாளை எண்ணி வாயி ஓயிது - எங்க

தொண்டத் தண்ணீர் வத்திக் காயிது!

 

வேலைதந்து கூலிதந்து

வேகமாக நோயைத்தந்து

ஆலைஎமன் ஆட்டம் போடுது! - எங்க

சாவைக்காணக் கூட்டம் கூடுது!

 

தேகத்தில் புத்துவைக்க

சோகத்தில் செத்துவைக்க

சோறுதண்ணீர் உள்ள போகலே! - இதயம்

துடிக்கவில்லை; ஆனால் சாகலே!

 

ஆலைப்புகை ஆளைக்கொல்ல

அந்திவெயில் நாளைக்கொல்ல

எங்கவாழ்வில் இல்லை நிம்மதி! – உசுரை

எடுத்துப்போக எமனே! சம்மதி!