உன்னைத்தான்
கேட்கிறேன்!
3/12/12
ஒட்டாதா தமிழர் நாவில்
ஒண்டமிழ்? ஒட்டி னாலும்
எட்டாதா புகழ்,பேர் என்னும்
இன்னிலை? எட்டி னாலும்
கொட்டாதா குறையாச் செல்வக்
குவியல்கள்? கொட்டி னாலும்
கிட்டாதா தமிழர் நாட்டில்
கிளர்ந்தெழும்
தமிழ்க்கு மாட்சி?
கூடாதா தமிழர் கூட்டம்?
கூடிப்போர் முரசு கொட்டக்
கூடாதா? வந்தாண் டேய்க்கும்
கொள்ளையர்
கூட்டம் அஞ்சி
ஓடாதா? தமிழர் ஆட்சி
ஓங்காதா?
அதனை என்பா
பாடாதா? பாடும் காலம்
பக்கத்தில் வந்தி டாதா?
கிழவியே! கிளியே! நாளும்
கிடந்துநான் கொஞ்ச நாணும்
அழகியே! அமுதே! தேனே!
அன்னையென் முலைப்பா லுண்ணும்
குழவியே! குருத்தே! ஆடும்
கொடியிடை மாதே! உன்னைத்
தழுவியே இன்பம் கொள்ளும்
தலைவனென் இன்னல் கேளாய்!
உண்டிலேன்; உன்னை எண்ணி
உறக்கமும் கண்க ளோடு
கொண்டிலேன்; கண்ணு றக்கம்
கொள்ளினும் கனவோ டின்பம்
கண்டிலேன்; கருத்தி லாடும்
கற்பனைச் செய்யுள் ஒன்றும்
விண்டிலேன்; மூச்சுக் காற்றை
விழுங்கவும் ஒல்லா துள்ளேன்!
திரையிலும், திசைகள் தோறும்,
தெருவிலும், காணும் சின்னத்
திரையிலும், நாளே டோடும்,
திறமறிந் திருவர் பேசும்
உரையிலும், வீட்டி னுள்ளும்,
உன்றனைத் தேடித் தேடி
இரவிலும் பகலி னோடும்
ஏங்கினேன் எங்குச் சென்றாய்?
கோடரி காம்புகள்!
14/09/2012
ஆக்களும் ‘அம்மா’ வென்னும்;
அம்குயில்
‘குக்கூ’ வென்னும்;
காக்கையும் ‘காகா’ வென்னும்;
கரிபரி
நரிநாய் போன்ற
மாக்களும் தத்தம் வாயால்
மலர்ந்துதாய்
மொழியே பேச
ஆக்கமில் தமிழா நீயோ
ஆங்கிலம்
பேசு கின்றாய்!
மலத்தினில் மொய்க்கும் ஈயாய்
மாறிடல்
நன்றா? செங்க
மலத்தினில் மொய்க்கும் ஈநீ
மறந்திடல்
வேண்டா; தங்கள்
குலத்தினை அழிக்க வந்த
கோடரி
காம்பே! இங்காங்
கிலத்தினில் பேசிப் பேசி
இன்றமிழ்
கொன்று போட்டாய்!
படித்தவன் என்று காட்ட
பைந்தமிழ்
தடையா? மேன்மை
படைந்தவன் என்று நாட்ட
பழந்தமிழ்
முடையா? நாவில்
அடுத்தவன் ஆங்கி லத்தை
அடுக்குதல்
சரியா? சீச்சீ
குடித்தவன் கூட உன்போல்
கொன்றிடான்
தமிழை போ!போ!
11/3/2011 –அன்று சப்பானில்
ஏற்பட்ட ஆழிப்பேரலை
சிலையைப்போல் அமைதி காக்கும்
திரனெல்லாம் பெற்றும் வெந்நீர்
உலையைப்போல் கொதித்தெ ழுந்துன்
உப்புநீர் அலைக்கை நீட்டி
மலையைப்போல் உறுதி கொண்ட
மக்களைத்
தாக்கி எச்சில்
இலையைப்போல் கிழித்து வீசி
எறிந்ததேன்
கடலே! வண்ண
முலையூட்டும் தாயின் மார்பில்
மிதித்திடும் பிள்ளை போல
அலைநீட்டிக் கரையை நீயும்
அன்றாடம் மிதிக்கும் போதும்
இலையீது வன்மம் என்ற
ஏமாப்பில் வாழ்ந்தி ருந்தோம்
தலைமீதே ஏறி நின்று
தாண்டவம் இட்ட தேனோ?
நீரலை என்று நாமும்
நினைத்ததைப் பொய்யாய் ஆக்கி
நீரலை அல்ல ஈது
நீவீசும் வலையே என்று
பாரவர்க் குணர்த்தத் தான்நீ
பாய்ந்துவந்
தாயோ? நன்றாய்ப்
பாரவர் பட்ட துன்பம்
பற்பல
பலவே யன்றோ?
தண்ணீரால் ஆன ஆழி
தரைதனிற் கண்டோம்; உப்புக்
கண்ணீரால் ஆன ஆழி
கன்னத்திற் காண வைத்தாய்;
உண்ணீருக் காகா உன்னை
உலகினில் முக்காற் பங்காய்ப்
பண்ணிய கார ணத்தால்
பாழ்செயல் புரிந்திட் டாயோ?
வாரிதி என்றோம் உன்னை;
வளம்பல கொண்ட நீயும்
வாரியே தருவாய் என்ற
வாஞ்சையில்; ஆனால் நீயோ
வாரிதின் றாயே எங்கள்
வளங்களை; உயிரை; ஈது
சீரிலாச் சிறப்பு மில்லாச்
செய்கையென் றுணர்ந்த உண்டா?
வேலையென் றுன்னை நாமும்
விளித்திட நீயோ வெட்டி
வேலைகள் செய்யத் தானே
விழைந்தனை; அலைகள் என்னும்
வாலையே ஆட்டு கின்ற
வல்வெறி நாயே! நீஆன்
தோலையே போர்த்து நின்று
துயர்தரும் புலியே யன்றோ?
நீருள(து) ஈரம் இல்லை;
நினைக்கடல் ‘அம்மா’ வென்றிங்(கு)
ஆருரைத் தாரோ? அந்த
அறிவிலிச்
செயலைச் சுட்ட
பேருடற் பேயே! நீயும்
பெயர்ந்துவந் தாயோ? உப்பு
நீருடல் நோயில் வீழ
நீயழி
வெய்தி டாயோ?
உப்பிட்ட பேரை என்றும்
உள்ளுதல் எங்கள் பண்பாம்;
உப்பிட்ட நீயோ எங்கள்
உயிர்கொளல் என்ன பண்பாம்?
உப்பிட்டுத் தின்றால் தோன்றும்
உணர்ச்சி;உன் உடலம் எங்கும்
உப்புள்ள போதும் கொஞ்சம்
உப்புக்கும்
உணர்ச்சி உண்டா?
கடலென்றோம் உன்னை; நீயோ
காலனை ஒத்தாய்; உப்பு
உடலென்றோம்; உடனி ருந்தே
உயிர்க்கொல்லி யானாய்; தண்ணீர்த்
திடலென்றோம்; நிலப்ப ரப்பைத்
தின்னநாள் பார்த்தாய்; முந்நீர்க்
குடமென்றோம்; சாக்கா டீந்து
குடமுடைத் தேகி னாயே!
நுரைமுகம் காட்டு கின்ற
நுட்பமே! உன்றன் வன்மத்
திரைநகக் கீறல் பட்ட
தேசத்தின் தெருக்கள் எங்கும்
தரைமுகம் காண ஒல்லாத்
தண்ணீரில் தத்த லித்துக்
கரைமுகம் ஏற மக்கள்
கதறிடும் காட்சி காணாய்!
அடக்கமே அறியா உன்றன்
அத்துமீ ரலால்எம் மக்கள்
அடக்கமே செய்யப் பட்டார்
அறந்தானோ? தகுமோ? சொல்வாய்;
இடக்குமே இயற்றி நீயும்
எழுந்ததால் இன்னு யிர்போய்க்
கிடக்கிற பிணங்கள் மீது
கிடந்தழும் மக்கள் பாராய்!
தமிழன்கை அன்றே ஓங்கும்!
3/12/12
மலையாளி ஆண்டான்; நம்மை
வடுகனுமே
ஆண்டான்; தண்ணீர்
இலையென்ற கன்ன டத்தின்
ஏந்திழையும்
ஆண்டாள்; என்றும்
நிலையாகத் தமிழர் நாட்டை
நின்றாளத்
தமிழன் போந்தால்
கொலைவாளுக் கஞ்சி யோடும்
கோழைபோற்
பதுங்கு கின்றோம்!
அண்டைமா நிலத்தா னெல்லாம்
ஆள்கிறான்
நம்மை; வந்து
மண்டைமேல் ஏறிக் குந்தி
மகிழ்கிறான்;
எதிர்த்துக் கேட்டால்
சிண்டைத்தான் பிடித்தி ழுத்துச்
சிதைக்கிறான்;
துடித்தெ ழுந்து
பெண்டைத்தான் நிமிர்த்தா
விட்டால்
பேடிகள்
நாமென் றாவோம்!
தானாடா விட்டா லென்ன?
சதையாடும்
என்பார்; அந்த
ஊனாடா விட்டா லென்ன?
உயிராட
வேண்டும்; நம்மை
ஏனாள வேண்டும் மாற்றான்
எனும்கேள்வி எழுந்தால் போதும்
தானாக மாற்றம் தோன்றும்
தமிழன்கை அன்றே ஓங்கும்!
ஈதென்ன தமிழர் நாடா?
இங்குவந்
தேறி கட்குத்
தோதென்றே ஆள விட்டுத்
துன்பத்தில்
ஆழும் நாடா?
தீதெல்லாம் இங்கு வந்து
திருவென்ற
தோற்றம் காட்டின்
கோதென்றே ஒதுக்கி டாமல்
கொண்டாடல்
தமிழர் பீடா?
தமிழே நீ தள்ளி நிற்பாய்!
பொருள்பல சொல்லொன் றிற்குப்
பூத்தநற் றமிழே! அந்தப்
பொருள்பல தேக்கிப் பாக்கள்
புனைகிற பாவ லர்க்குப்
பொருளிலா வாழ்வை நல்கப்
போந்ததேன்? வறுமை என்னும்
இருளிலா வீழச் செய்வாய்?
எழில்நிலா தோற்றி டாயோ?
எழுதியோன் எல்லாம் இங்கே
ஏழையே! நானும் அந்தப்
புழுதியில் புரளு கின்ற
புலவனே; நீயோ எம்மை
வழுதிபோல் வாழ வைக்க
வரவிலை; வறுமைத் தீயில்
விழுதியென் றிடரித் தள்ள
விழைந்தனை வாழி நீயே!
வளப்பமே எம்மால் பெற்று
வாழ்கிறாய்; உன்னால் நாமோ
இளப்பமே பெற்று நிற்கும்
இழிநிலை; புகழ்ப்பே றுக்கே
அளப்பம்நீ செய்கின் றாய்;அவ்
அளப்பத்தால் பசிநோய் போமோ?
குளம்படி நீரால் ஆன்தன்
கொல்விடாய் ஆறப் போமோ?
அதுசரி உன்னை நாடும்
அறிஞர்க்கே வாழ்வு நல்கப்
புதுவழி கண்டாய் இல்லை;
புலவர்க்கா வாழ்வ ளிப்பாய்?
இதுதெரி யாமல் யாமும்
எம்தொழில் கவிதை என்றே
குதிக்கிறோம் குடிசை வாழ்விற்
கூழுக்கும் பரித வித்தோம்!
உண்டிக்கே உதவி டாத
உன்றனைக் கட்டிக் கொண்ட
தொண்டிற்கே தொல்லை யுற்றோம்
தொழிலென உன்னை ஏற்று
நண்டைப்போல் பற்றி நின்றால்
நலிவுதான் மிஞ்சு மென்று
கண்டிட்டோம்; தமிழே உன்னால்
கடுகள வேற்றம் காணோம்!
கைப்பொருட் குதவா உன்னைக்
கற்பதால் பயனில் என்ற
மெய்ப்பொருள் அறிந்த மக்கள்
விழைகிறார் வேற்றுக் கல்வி;
பைப்பொருள் பண்ணு தற்கே
படிக்கிறார் அன்றி உண்டு
துய்ப்பு(ன்)னால் என்றால் சென்று
தொழுவரோ ஆங்கி லத்தை?
தொலைத்திட எண்ணு கின்றேன்
தொல்புகழ் தமிழே! உன்னால்
நிலைத்தபே றன்றி உண்டி
நிறைவதில்; போதும் போதும்
குலைத்ததென் வாழ்வை; இந்தக்
கொடியதோர் வறுமை நீக்கத்
தலைப்படும் என்னை விட்டுத்
தமிழே!நீ தள்ளி நிற்பாய்!
