ஆளாதே என்றே அகற்றினோம் அன்றிநீ

வாழாதே என்றா வசவினோம்? - மாளாது

மீண்டு திருமண மேடைகளில் ஒப்பாரி

ஆண்டு குமைக அகம்!

 

செத்துத் தொலையாமல் சேம‍மாய் வீடுவந்து

குத்துக்கல் போல்ஓரம் குந்தாமல் – த‍த்திஅங்கிள்

கல்யாண மேடைகளில் கண்ணீர் வடித்திடுக

பல்லாண்டு காலம் பறந்து!

 

கடை உரிமையாளர் கூற்று

 

பிள்ளையார் செய்த பிரியாணி சாப்பிட்டால்

உள்ளபடி நோயெல்லாம் ஓடிவிடும்; – வெள்ளம்போல்

ஆனந்தம் உண்ணாகும்; ஆபத்து நீங்கிவிடும்;

வானமுனக் காகும் வசம்!

 

பாலும் தெளிதேனும் பாகும் பருப்புமிவை

நாலும் கலந்துணும்வி நாயகர் – மேலும்

சதுர்த்திக்குச் சம்பா பிரியாணி தந்தார்

ஒதுக்காமல் நீகுந்தி உண்!

 

பக்தர்:-

 

ஒத்தப்பா! ஓரம் ஒதுங்கப்பா! இப்படியா

மத்தியில் நின்று வழிமறிப்பாய்? – மத்தவங்க

முந்திப்போய் சாமி முகம்காண வேண்டாமா?

ந‍ந்திபோல் நில்லாய்; நகர்!

 

முன்னாள் அமைச்சரெனில் மூலவர் ஓடிவந்து

தன்னாலே காட்சி தருவாரா? – பின்னால்போய்

மக்கள் வரிசையிலே வந்து தரிசனம்செய்;

அக்கப்போர் பண்ணா(து) அகல்!

 

சேகர் பாபு:-

 

வக்கத் தவனெல்லாம் வம்புக் கிழுத்திங்கு

நிக்காதே சீக்கிரம் நீங்குன்றான்; – சிக்கல்மேல்

சிக்கலைத் தாங்கி சிவனேன்னு நான்நின்றால்

நக்கலாச் சொல்றான், ‘நகர்!’

 

முன்னாள் அமைச்சென்றும் முன்கோபக் காரனென்றும்

சொன்னாலும் கூட சுருக்கென்று - பின்னால்

பிசாசைப்போல் வந்து பிராண்டிவிட் டென்னை

அசால்ட்டாச் சொல்றான், ‘அகல்!’

 

அகரம் அமுதன்

பெண்பார்க்கப் போனாயே போவார் வருவார்தம்

கண்பார்க்கு மாறுநற் கட்டழகோ – நண்பா!உன்

எண்ணத்தில் அந்நேரம் ஏற்பட்ட சிந்தனையை

வெண்பாவில் வைப்பாய் விரைந்து!

 

வரதன்

போதை விழிகண்டேன் பொற்கலைகள் கட்டழகில்

பாதை மறந்தேன் பருவமகள் –பேதையுளம்

மட்டும் புரியா மயக்கத்தில் ஆழ்த்தியெனைச்

சுட்டாள் அதுவும் சுகம்!

 

அகரம் அமுதன்

சுகப்போதை தந்து துயில்மறக்கப் பண்ணி

அகத்தைக் களவாண் டவளின் –தகவுரு

மாநிறமோ மால்நிறமோ மங்கை இதழ்சுவைக்கத்

தேனுறுமோ சொல்க தெளிந்து!

 

வரதன்

தெரிந்த நிறமெல்லாம் தீயணைத்த வண்ணம்;

புரியா துழல்கின்றேன் பொன்எண்ணம் –அறிந்ததைச்

சொல்லத் துடிக்கின்ற சொர்க்கமகள் கண்பார்த்து

அள்ளத் துடிக்கின்றேன் ஆம்!

2017